အေမရိကန္မ်ားႏွင့္ သရဲမ်ား ေတြ႕ဆံုျခင္း
----
သရဲတို႕သည္ ျမန္မာေသာ ျဗိတိသွ်ေသာ ဂရုမစိုက္ေပ ။ မစၥတာလုစ္ေဝါလင္စကီသည္ အေမရိကန္လူမ်ိဳးျဖစ္၏ ။ သူသည္ ကာလအတန္ျကာေသာ္ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ၏ စီးပြားေရး အျကံေပးပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လာ၏ ။ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ရာထူးခန္႕ထားသည့္အတြင္းမွာ သူသည္ ရုကၡစိုးနတ္ႏွင့္ အလြန္ထူးျခားသည့္ အေတြ႕ျကံဳကို ရရွိေလသည္ ။
၁၉၅၈ ခုႏွစ္တုန္းက ကြ်န္ပ္တို႕သည္ အင္းလ်ားကန္ေဘးရွိ အိမ္ကေလး၌ တတိယေျမာက္ႏွစ္အတြက္ ေနထိုင္ျကပါသည္ ။ ထိုႏွစ္ထဲ၌ ေရွးဦးစြာ ျခစ္သံမ်ား ရွပ္တိုက္သံမ်ား ရိုက္ႏွိပ့္သံမ်ား စသည့္ ထူးဆန္းေသာဆူညံသံမ်ားက ကြ်န္ပ္တို႕ကို ရပ္သတၱပတ္မ်ားစြာ ကာလျကာေအာင္ ေႏွာက္ယွက္ခဲ႕ျကသည္ ။ ဤဆူညံသံမ်ားသည္ ညသန္ေခါင္ခ်ိန္မွာ ေရာက္လာျပီး ကြ်န္ပ္တို႕ကို ခဏခဏ နိုးလိုက္ေအာင္ပင္ အသံျပင္းထန္ျကပါ၏ ။ ကြ်န္ပ္တို႕သည္ ထိုအသံမ်ားကိုေရတြက္ရန္ အျကိမ္ျကိမ္ ျကိဳးစားျကပါေသာ္လဲ မတက္နိုင္ကုန္ ။ အိမ္အေစအပါးတို႕လဲ မေရတြက္နိုင္ေပ ။ ေနာက္ဆံုးတြင္ အလြန္ဆိုးဝါးလာေသာေျကာင့္ ကြ်န္ပ္တို႕သည္ ျမန္မာနိုင္ငံ၌ ေနရမည့္ က်န္အခ်ိန္ကာလအတြက္ ကေမၻာဇ နန္းေတာ္ ( ဝါ ) စထရင္း ဟိုတယ္သို႕ ေေနာက္တစ္ခါ ေဒၚေရာ္သီသည္ ကေလးမ်ားအခန္းသို႕ ရွင္းလင္းျပင္ဆင္ရန္ သြားေသာအခါ ခရစ္ယန္ဘာသာဝင္ ကရင္လူမ်ိဳး 'နန္နီ' ေခၚ အမ်ိဳးသမီးသည္ ကေလးမ်ား၏ အခန္းထဲ၌ အိပ့္ေန၏ ။ နန္နီသည္ ေခါင္းအုန္းေအာက္၌ သူ႕ ဗိုက္ဗယ္ ( သမၼာက်မ္းစာ ) စာအုပ္ကို ထိုးသြင္းထားသည္အား ေတြ႕ရွိရ၏ ။ အကာအကြယ္တအတြက္ ဖတ္္ေနသလားဟု ေမးျကည့္ေသာ္ နန္နီက ထိုေမးခြန္းကို တိုကိရိုက္ေျဖဆိုရန္ ျငင္းပယ္၏ ။ ကြ်န္ပ္တို႕သည္ ဤ ကေမာက္ကမျဖစ္မႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္၍ အေစခံတို႕ကို မေျပာဖူးေခ် ။ သူတို႕သည္ ျဖစ္ပ်က္ေနသည့္ ကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္၍ သိရွိျပီးျဖစ္တယ္ဆိုတာ ထင္ရွား၏ ။ တစ္ေန႕သ၌ ကြ်န္ပ္တို႕၏ ဒရဝမ္ ေတာသားကေလး ဟန္စိန္သည္ ကြ်န္ပ္တို႕ကို မေျပာျကားပဲ သူ႕ဘာသာသူ ျကံဆျပီး သစ္ပင္၌ ေန၏ဟု သူ အေသအျခာယံုျကည္အပ္ေသာ သရဲအား ပူေဇာ္ပသရန္ သူ႕ဘာသာသူ တာဝန္ယူ လုပ္ေလသည္ ။ ထို႕ေနာက္ မျကာမွီ ကြ်န္ပ္တို႕သည္ ထူးဆန္းေသာ အေတြ႕အျကံဳမ်ားကို ေတြ႕ရွိျကရေလေတာ့၏ ။
ကြ်န္ပ္သည္ အလြန္ထူးျခားသည့္ ခံစားမႈျဖင့္ ညသန္ေခါင္ခ်ိန္မွာ နိုး၍ အိပ့္ယာထဲ၌ လံုးဝ ေျဖာင့္မတ္စြာ ထိုင္ေန၏ ။ တစ္စံုတစ္ရာ တိုက္တြန္းေသာ ခံစားခ်က္က ကြ်န္ပ္တို႕အိပ့္ယာ အျပင္ဘက္ရွိ ဆင္ဝင္ကို ျကည့္ေစရန္ ကြ်န္ပ္ေခါင္းကို အတင္းလွည့္ခိုင္းေလသည္ ။ ဆင္ဝင္သို႕သြားသည့္ တံခါးေပါက္၌ ထူးဆန္းသည့္ပံုသ႑ာန္တစ္ခုကို ကြ်န္ပ္ ျမင္ရ၏ ။ ယင္းသည္ ငါးေပခန္႕ ျမင့္သည့္ ျဖဴျပာေရာင္ရွိေသာ အုလံုးျကီး ( ဝါ ) အေပၚပိုင္းႏွင့္ သ႑ာန္တူ၏ ။ ကြ်န္ပ္သည္ ေျကာက္လန္႕ခံစားခ်က္ႏွင့္ တစ္ကိုယ္လံုး ေအးစက္ေနလ်က္ ထိုဝတၴဳျကီးကို ထိုင္ျကည့္ေန၏ ။ ထိုအခါမွာပင္ ေဒၚေရာ္သီသည္ ကြ်န္ပ္ ( သို႕ ) သရဲက ဘာအသံမွ် မျပဳပါလ်က္ လန္႕ျပီး နိုးေလ၏ ။ သူက ကြ်န္ပ္အားျကည့္လ်က္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ဟု ေမးေလသည္ ။ ကြ်န္ပ္က စကား မေျပာနိုင္ပဲ သရဲကို လက္ျဖင့္ညႊန္ျပေလသည္ ။ သူမသည္ ျကည့္၏ ။ ျမင္လဲ ျမင္၏ ။ ထိုအခါမွာပင္ ထိုဝတၳဳျကီးသည္ ကြ်န္ပ္တို႕ ျမင္ရာ လမ္းေျကာင္းမွ ခြါ၍ ကေလးမ်ား၏ ဆင္ဝင္ေဆာင္သို႕ ေရြ႕လ်ားသြား ( ဝါ ) ေပါေလာေမ်ာသြားေလ၏ ။ ေဒၚေရာ္သီသည္ အိပ့္ရာမွ ခုန္ထ၍ ကေလးမ်ားကို ကာကြယ္ရန္ ကေလးမ်ားအိပ့္ခန္းသို႕ သြားရာ ေကာ္ရီဒါ(corrider) သို႕ ဆင္းေျပးေလ၏ ။ သို႕ေသာ္ သရဲကား ေပ်ာက္သြားေလျပီ ။ ကြ်န္ပ္တို႕ ထိုညမွာ ထက္အိပ့္၍ မရေတာ့ေပ ။ ထိုအခါက်မွသာလွ်င္ ေဒၚေရာ္သီက မေန႕ညေနက မိမိသည္ ထူးျခားသည့္ ခံစားခ်က္ျဖင့္ နိုး၍ ထူးဆန္းသည့္ အေတြ႕အျကံဳကိုလည္း ေတြ႕ရွိခဲ႕ရ၏ ဟု ကြ်န္ပ္ကို ေျပာျပေလသည္ ။ ကုကၠိဳင္းလမ္းေပၚရွိ ခပ္ေဝးေဝးမွ လမ္းမီးသည္ ကြ်န္ပ္တို႕အိပ့္ယာ တံတြင္းေပါက္ထဲသို႕ အလင္းေရာင္ အေတာ္ကေလး ဝင္ေရာက္ေစ၍ ကြ်န္ပ္တို႕အိပ့္ယာမ်ားႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွိ ( Almyra ) ေပၚ၌ က်ေရာက္ေလ့ ရွိ၏ ။ သူမနိုးသည့္ ဤည၌ကား ထူးဆန္းသည့္ အရိပ့္မ်ားသည္ ငွက္ေပ်ာပင္ အရြက္ျကီးမ်ားကဲ႕သို႕ Almyra ေပၚမွာ ယိမ္းထိုးေနသည္ ။ သို႕ရာတြင္ထူးဆန္းသည္မွာ ကားလမ္းမီးႏွင့္ ကြ်န္ပ္တို႕ အိပ့္ယာတံတြင္းေပါက္ ျကားတြင္ ထိုကဲ႕သို႕ အရိပ့္ကို ျဖစ္ေစနိုင္သည့္အရာ ဘာမွ် မရွိျခင္းပင္တည္း ။ ကြ်န္ပ္သည္ ေဒၚေရာ္သီအား ဒါကို ထူးဆန္းသည္ဟု အထင္ဘူးလား ။ အဘယ္ေျကာင့္ ငါ့ကို မနိုးခဲ႕သနည္းဟု ေမးေသာအခါ သူမက ရွင္ဟာ အလြန္ပင္ပန္းစြာ အလုပ္လုပ္ေနရျပီး လြန္ခဲ႕ေသာ ရက္မ်ားအတြင္းက အလြန္႕အလြန္ အိပ့္ေရးပ်က္ထားသည္ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ ကြ်န္မသည္ ရွင့္အား ဤျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ဒုကၡမေပးလိုဘူးဟု ျပန္ေျပာေလသည္ ။
ဤအေတြ႕အျကံဳေတြ႕ရျပီးေနာက္ မျကာမီပင္ ကြ်န္ပ္တို႕သည္ တစ္ညေနမွာ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ အစည္းအေဝးမွာ ေတြ႕စံုျကရာ ေဒၚျမစိန္ႏွင့္အတူထိုင္ေနျကရာ ကြ်န္ပ္က ကြ်န္ပ္၏ အေတြ႕အျကံဳကို ေျပာျပေလ၏ ။ သူမက " အို ဒါသိပ့္ရွင္းပါတယ္ ။ သင့္မွာ သင့္သစ္ပင္တြင္ေနသည့္ သရဲရွိတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕သရဲက သင္နဲ႕ဆက္သြယ္ဖို႕ ျကိဳးစားတာျဖစ္တယ္ ။ သို႕ေသာ္ သင့္အေစခံက ထိုသရဲကို ပူေဇာ္ပသတဲ႕အခါ သရဲက ကိုယ္ထင္ျပတာျဖစ္တယ္ " လို႕ ဆို၏ ။ ဒါနဲ႕ပတ္သတ္၍ ကြ်န္ပ္တို႕ ဘာလုပ္သင့္သလဲဟု ေမးေသာအခါ ေဒၚျမစိန္က ဤသို႕ ေျပာျကားေလ၏ ။ " အလြန္က်မ္းဂန္တက္တဲ႕ သီလနဲ႕ ျပည့္စံုတဲ႕ သူျကည္ညိဳလွတဲ႕ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းျကီး တစ္ပါးႏွင့္ေနာက္ပါ ရဟန္း ႏွစ္ပါး အိမ္သို႕ ပင့္ေပးနိုင္ပါတယ္ ။ ကြ်န္ပ္တို႕က ရဟန္းအား ဆြမ္းကပ္ရပါမည္ ။ ထိုသရဲက ကြ်န္ပ္တို႕အား ေနာင္တြင္ မေႏွာက္ယွက္နိုင္ေအာင္ ကြ်န္ပ္တို႔အတြက္ သရဲႏွင့္ ျဖန္ေျဖေပးရန္ ထိုရဟန္းမ်ားကို သူမက ေလွ်ာက္ထားေပးပါမည္ ။ အေနာက္တိုင္း၌ ပညာသင္ခဲ႕ျပီး ေဒါက္တာဘြဲ႕ရခဲ႕ေသာ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သူ ေဒၚျမစိန္က ကြ်န္ပ္တို႕၏ အျဖစ္အပ်က္ကို အခိုင္အမာ လက္ခံျပီး ယင္းႏွင့္ပတ္သတ္၍ ထိုကဲ႕သို႕ ရွင္းျပနိုင္ဘိ၏ဟု ကြ်န္ပ္ သေဘာက် အားရသြား၏ " ။ ထို႕ေျကာင့္ ကြ်န္ပ္သည္ ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ သူမ၏ ကမ္းလွန္းခ်က္ကို လက္ခံလိုက္၏ ။
ေနာက္တစ္ရက္ႏွစ္ရက္အျကာတြင္ အစီအစဥ္မ်ားကို ျပဳလုပ္ေသာ္ ရဟန္းမ်ား ကြ်န္ပ္အိမ္သို႕ ေရာက္လာပါသည္ ။ ေဒၚျမစိန္ ျပန္ေျပာျပေသာ မေထရ္တို႕၏ ဆုေတာင္းမႈသည္ " ကြ်န္ပ္သည္ျမန္မာနိုင္ငံ၏ မိတ္ေဆြျကီး လူေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္၏ ။ ကြ်န္ပ္သည္ နိုင္ငံႏွင့္ နိုင္ငံသားမ်ားအက်ိဳးအတြက္ အစြမ္းကုန္ျကိဳးစားျပီး အလြန္ပင္ပန္းစြာ အလုပ္ လုပ္ေနသူျဖစ္၏ ။ ကြ်န္ပ္သည္ သရဲကလုပ္သည့္ ဆူညံသံမ်ားေျကာင့္ ညေပါင္းမ်ားစြာ အိပ့္ေရးပ်က္ခဲ႕ရ၏ ။ ယေန႕မွစ၍ ကြ်န္ပ္တို႕အား ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခြင့္ေပးလွ်င္ သရဲအား အလြန္ေက်းဇူး ဥပကာရတင္ရွိပါမည္ " ဟု ေျပာေလသည္ ။ ထို႕ေနာက္ရဟန္းမ်ား မျကာမီ ထြက္ခြါသြားျကေလေတာ့၏ ။ ဤေနာက္မွစ၍ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ေအာင္ ကြ်န္ပ္တို႕သည္ ဘာဆူညံသံမွ် မျကားရေတာ့ေပ ။
( ဦးနု ႏွင့္ မိတ္ေဆြတို႕ ေျပာဆိုျကေသာ မွတ္တမ္း ) ( " လမ္း " အမည္ရွိ ဦးနု စီရင္ျပဳစုေသာ က်မ္း - စာ -၅၅ မွ ၅၉ အား မီွျငမ္းေရးသားသည္ )
#htoohtoolay႕ေျပာင္းအေရးတျကီး စဥ္းစားရေတာ့သည္ ။ ကြ်န္ပ္တို႕သည္အိပ့္ေရး အျကီးအက်ယ္ပ်က္ခဲ႕၍ ပိန္ခ်ံဳ႕လာျကသည္ ။ ဤကာလအတြင္းက ၅ ႏွစ္ ၆ ႏွစ္မွ်သာရွိေသးေသာ 'လူဝစ္' ကေလးက တစ္ညတြင္ သူနိုး၍ သူ႕ျပတင္းေပါက္၍ သူရပ္ေနစဥ္ အျပင္ဘက္၌ တည္ရွိေသာ သစ္ပင္မွ သူ႕ကို စိုက္ျကည့္ေနသည့္ လူတစ္ေယာက္၏ မ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္ရ၏ဟု တစ္ေန႕တစ္၌ ေဒၚေရာ္သီကို ေျပာျပေလ၏ ။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္ ----> http://myothetzaw23.blogspot.com/2016/01/blog-post_17.html
Sunday, January 17, 2016
Friday, January 15, 2016
အုန္းဆြဲေသာ ဓေလ့ႏွင့္မဟာဂီရိနတ္ ဆိုတာ
မဟာဂီရိနတ္ ဆိုတာ ဒီလိုရွိလာတာပါ
---
သူသည္ ေရွးဘဝက အလြန္ခြန္အားေကာင္းသည့္ ပန္းပဲသမားျကီး ျဖစ္ခဲ႕သည္ ။ တေကာင္းမင္းသည္ ထို ပန္းပဲသမားျကီးက မိမိအား တစ္ေန႕တြင္ ျဖဳတ္ခ်မည္ကို စိုးရိမ္ေလ၏ ။ ထို႕ေျကာင့္ ပထမ ေျခလွမ္းအေနျဖင့္ မင္းျကီးသည္ ပန္းပဲသမားျကီး၏ " မျမတ္လွ " မည္ေသာ ႏွမကို လက္ထပ္ယူ၏ ။ ထို႕ေနာက္ သူသည္ ပန္းပဲသမားျကီးကို နန္းေတာ္သို႕ ဖိတ္ေခၚ၏ ။ ပန္းပဲသမားျကီးေရာက္လာေသာ္ မင္း၏ လက္ပါးေစတို႕က သူ႕ကို ေျခေရာ လက္ပါ တုပ္ခ်ည္၍ အရွင္လတ္လတ္ မီးရႈိ ံ႔ သတ္ေလ၏ ။ အနီး၌ ေစာင့္ျကည့္ေနေသာ ႏွမလည္း မီးလွ်ံထဲသို႕ ခုန္ဆင္းေလ၏ ။ ေသေသာ္ သူတို႕သည္ နတ္မ်ား ျဖစ္လာခဲ႕ျကသည္ ။
ဤ ေမာင္ႏွမႏွစ္ဦးတို႕သည္ မူလက သစ္ပင္တစ္ပင္မွာေနျက၏ ။ သူတို႕သည္ ထိုသစ္ပင္နားသို႕ လာျကသည့္ ရြာသူရြာသားမ်ားအား အေႏွာက္အယွက္ မ်ားစြာ ေပးျက၏ ။ ထို႕ေျကာင့္ သစ္ပင္ကို ခုတ္၍ ဧရာဝတီျမစ္ထဲသို႕ ေမ်ာခ်လိုက္၏ ။ အတန္ျကာေသာ္ ထိုသစ္ပင္သည္ သေဲတာင္တန္းတစ္ခု၌ ေသာင္တင္ေလ၏ ။ နတ္တို႕သည္ ထို ေတာင္ျပင္ကမ္းေျခကို ျဖတ္သန္းသြားလာသည့္ ေလွသမားတို႕အား အေႏွာက္အယွက္မ်ားစြာ ေပးျက၏ ။ ထိုအျကာင္းကို အေနာ္ရထာမင္းအား ေလ်ာက္ျကားေလေသာ္ ထိုနတ္တို႕ကို အမိန္႕ေတာ္ျဖင့္ သဲေသာင္ကမ္းမွ ထြက္သြားေစျပီး ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္းရွိ မီးျငိမ္းေလျပီးေသာ မီးေတာင္တစ္ခုျဖစ္သည့္ ပုပၸါးေတာင္ေပၚ၌ ေနေစေလ၏ ။ ပုပၸါးေတာင္ ပတ္ဝန္းက်င္၌ ေနျကသည့္ ရြာသားတို႕သည္ မိမိတို႕၏ အိမ္ေမြးတိရိစၦာန္မ်ားကို သတ္၍ ထိုနတ္တို႕အား ယဇ္ပူေဇာ္ျကေလ၏ ။ ထိုအေျကာင္းကို အေနာ္ရထာမင္းထံ ေလွ်ာက္ျကားေလေသာ္ မင္းျကီးက " မိမိ၏ တိုင္းသူျပည္သားတို႕သည္ တိရိစၦာန္ ယဇ္ပူေဇာ္မည့္အစား ထိုနတ္တို႕အား ပူေဇာ္ပသေသာအျဖင့္ မိမိတို႕အိမ္မ်ား၌ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ေထာင့္တစ္ခုတြင္ အုန္းမ်ားခ်ိတ္ဆြဲျကရမည္ " ဟူ၍ အမိန္႕ထုတ္ျပန္၍ အမိန္႕ေပးေလသည္ ။ ျမန္မာနိုင္ငံရွိ လူသားမ်ားစြာတို႕သည္ ဤရိုးရာဓေလ့ကို ဆက္လက္က်င့္သံုး၍ မိမိတို႕အိမ္မ်ား၌ အုန္းသီးမ်ား ခ်ိတ္ဆြဲထားျကဆဲပင္ ရွိေနျကေလေသးေတာ့သတည္း ။
#htoohtoolay
---
သူသည္ ေရွးဘဝက အလြန္ခြန္အားေကာင္းသည့္ ပန္းပဲသမားျကီး ျဖစ္ခဲ႕သည္ ။ တေကာင္းမင္းသည္ ထို ပန္းပဲသမားျကီးက မိမိအား တစ္ေန႕တြင္ ျဖဳတ္ခ်မည္ကို စိုးရိမ္ေလ၏ ။ ထို႕ေျကာင့္ ပထမ ေျခလွမ္းအေနျဖင့္ မင္းျကီးသည္ ပန္းပဲသမားျကီး၏ " မျမတ္လွ " မည္ေသာ ႏွမကို လက္ထပ္ယူ၏ ။ ထို႕ေနာက္ သူသည္ ပန္းပဲသမားျကီးကို နန္းေတာ္သို႕ ဖိတ္ေခၚ၏ ။ ပန္းပဲသမားျကီးေရာက္လာေသာ္ မင္း၏ လက္ပါးေစတို႕က သူ႕ကို ေျခေရာ လက္ပါ တုပ္ခ်ည္၍ အရွင္လတ္လတ္ မီးရႈိ ံ႔ သတ္ေလ၏ ။ အနီး၌ ေစာင့္ျကည့္ေနေသာ ႏွမလည္း မီးလွ်ံထဲသို႕ ခုန္ဆင္းေလ၏ ။ ေသေသာ္ သူတို႕သည္ နတ္မ်ား ျဖစ္လာခဲ႕ျကသည္ ။
ဤ ေမာင္ႏွမႏွစ္ဦးတို႕သည္ မူလက သစ္ပင္တစ္ပင္မွာေနျက၏ ။ သူတို႕သည္ ထိုသစ္ပင္နားသို႕ လာျကသည့္ ရြာသူရြာသားမ်ားအား အေႏွာက္အယွက္ မ်ားစြာ ေပးျက၏ ။ ထို႕ေျကာင့္ သစ္ပင္ကို ခုတ္၍ ဧရာဝတီျမစ္ထဲသို႕ ေမ်ာခ်လိုက္၏ ။ အတန္ျကာေသာ္ ထိုသစ္ပင္သည္ သေဲတာင္တန္းတစ္ခု၌ ေသာင္တင္ေလ၏ ။ နတ္တို႕သည္ ထို ေတာင္ျပင္ကမ္းေျခကို ျဖတ္သန္းသြားလာသည့္ ေလွသမားတို႕အား အေႏွာက္အယွက္မ်ားစြာ ေပးျက၏ ။ ထိုအျကာင္းကို အေနာ္ရထာမင္းအား ေလ်ာက္ျကားေလေသာ္ ထိုနတ္တို႕ကို အမိန္႕ေတာ္ျဖင့္ သဲေသာင္ကမ္းမွ ထြက္သြားေစျပီး ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္းရွိ မီးျငိမ္းေလျပီးေသာ မီးေတာင္တစ္ခုျဖစ္သည့္ ပုပၸါးေတာင္ေပၚ၌ ေနေစေလ၏ ။ ပုပၸါးေတာင္ ပတ္ဝန္းက်င္၌ ေနျကသည့္ ရြာသားတို႕သည္ မိမိတို႕၏ အိမ္ေမြးတိရိစၦာန္မ်ားကို သတ္၍ ထိုနတ္တို႕အား ယဇ္ပူေဇာ္ျကေလ၏ ။ ထိုအေျကာင္းကို အေနာ္ရထာမင္းထံ ေလွ်ာက္ျကားေလေသာ္ မင္းျကီးက " မိမိ၏ တိုင္းသူျပည္သားတို႕သည္ တိရိစၦာန္ ယဇ္ပူေဇာ္မည့္အစား ထိုနတ္တို႕အား ပူေဇာ္ပသေသာအျဖင့္ မိမိတို႕အိမ္မ်ား၌ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ေထာင့္တစ္ခုတြင္ အုန္းမ်ားခ်ိတ္ဆြဲျကရမည္ " ဟူ၍ အမိန္႕ထုတ္ျပန္၍ အမိန္႕ေပးေလသည္ ။ ျမန္မာနိုင္ငံရွိ လူသားမ်ားစြာတို႕သည္ ဤရိုးရာဓေလ့ကို ဆက္လက္က်င့္သံုး၍ မိမိတို႕အိမ္မ်ား၌ အုန္းသီးမ်ား ခ်ိတ္ဆြဲထားျကဆဲပင္ ရွိေနျကေလေသးေတာ့သတည္း ။
#htoohtoolay
Thursday, January 14, 2016
မဟာျမတ္မုနိဘုရားျကီးသမိုင္းေကာက္ေျကာင္း
မဟာျမတ္မုနိ
------
ျမတ္စြာဘုရား ပိရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ ဘိုးေတာ္ဘုရား၏ သားေတာ္ အိမ္ေရွ႕မင္းက မဟာမုနိရုပ္ပြားေတာ္ကို ျမန္မာျပည္သို႕ ပင့္ေဆာင္သည့္ ၁၇၈၅ ေအဒီ အထိ ႏွစ္ေပါင္း အေရအတြက္သည္ ၂၃၂၈ ျဖစ္သည္ ။ ထိုမွ်ေသာကာလပတ္လံုး သီရိဂုတၱေတာင္ထိပ့္တြင္ မဟာမုနိကိုယ္ေတာ္ ကိန္းဝပ္ခဲ႕သည္ ။ သာသနာထက္ဝတ္နီးပါးျဖစ္၏ ။ မႏၱေလးျမိဳ႕၌ ေရာက္ရွိေတာ္မူသည္မွာ ၁၉၅ ႏွစ္ခန္႕သာ ရွိေသးေလသည္ ။
အခ်ိဳ႕က ျမန္မာတို႕ပင့္ေဆာင္သြြားေသာ ရုပ္ပြားေတာ္မွာ မဟာမုနိအစစ္မဟုတ္ဟု ဆိုေလသည္ ။ မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ ဆက္လွ်င္၍ မသက္ဆိုင္ပါေသာ္လည္း ဗဟုသုတရရွိေစရန္အလို႕ငွာ ေရးသားတင္ျပရေပ၏ ။
ဆရာငမည္းေရးေသာ ဓညဝဓိ ရာဇဝင္၌ ေရက်ေသာရုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပါရွိသည္မွာ " အင္းဝေရႊနန္းရွင္သား အိမ္ေရွ႕ ဥပရာဇာသည္ အဟာမုနိဘုရားရွင္အား ပင့္ေဆာင္ရန္ ဗိုလ္မင္း သီရိေက်ာ္ထင္ကို ေစလႊတ္လိုက္ေလသည္ ။ သီရိေက်ာ္ထင္လဲ သြားေရာက္ပင့္ေဆာင္ေလရာ ၁၁၄၆ခု တပို႕တြဲလဆန္း ၁၃ရက္ေန႕ ေစ်းေခ်ာင္းဆိပ့္ဝယ္ ေဖါင္ေတာ္ႏွင့္ တင္ေလေသာ္ ေဖါင္ေတာ္အတ္ကြဲ၍ ရုပ္ပြားေတာ္မွာ ေရသို႕တိုင္ ႏွစ္ျမွပ္ေလ၏ ။ ထိုအခါ ကုလားပ်ိဳ ေသြးေသာက္တို႕လဲ ရုပ္ပြားေတာ္ကိုမျမင္လွ်င္ ရာဇဝဏ္ဒါဏ္ကို ေႀကာက္၍ ရွာေဖြႀကေလေသာအခါ ထိုရုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ အဆင္းသ႑ာန္တူေသာ ေနာက္ထပ္ရုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူကို ေတြ႕ရွိႀက၍ ေဖါင္ေတာ္တင္ႀကျပန္၏ ။
မည္သို႕ဆိုေစ ရခိုင္မွသြန္းလုပ္ေသာ ေႀကးဆင္းတုတစ္ဆူ ပင့္ေဆာင္သြားသည္ကား မွန္ေပ၏ ။ ေတာင္ကုတ္လမ္းမွ ပန္းေတာင္းသို႕ ပင့္ေဆာင္ရာတြင္ ရုပ္ပြားေတာ္ကို အပိုင္းပိုင္း အျပတ္ျပတ္ျပဳ၍ ပင့္ေဆာင္သည္ ။ ပန္းေတာင္း၌ ျပန္လည္ဆက္ဆက္၍ ေခ်ာေမာမြမ္းမံခဲ႕သည္ ။ လက္သမားႏွင့္ ဗိသုကာတို႕ ႀကီးႀကပ္သယ္ေဆာင္ႀက၏ ။ သမိုင္းသစ္၌ကား ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ျပီးမွ ေရႊခ်ိန္ ၁၀၀၀ ႏွင့္ ဦးေခါင္းေတာ္ မ်က္ႏွာေတာ္ ပခံုးေတာ္ စသည္တို႕ကို မြမ္းမံျခယ္လွယ္သည္ဟု ဆို၏ ။
ရမ္းျဗဲ ဦးကာတီ၏ ရခိုင္ရာဇဝင္ လကၤာပိုဒ္ေရ ၈၈ / ၈၉ ၌ ရုပ္ပြားေတာ္ ေရက်ပံုပါရွိသည္ ။ ဦးကာတီသည္ ၁၈၈၇ ခု အဂၤလိပ္တို႕ ရခိုင္သို႕ ခ်ီတက္စဥ္က လမ္းညႊန္ခဲ႕သူျဖစ္သည္ ။ ၁၁၉၀ခုႏွစ္တြင္ စကားျပန္အျဖင့္ ထမ္းရြတ္ျပီး အဂ္လိပ္တို႕က ျမိဳ႕အုပ္အျဖင့္ သူေကာင္းျပဳျခင္း ခံရသူျဖစ္သည္ ။
၁၂၁၂ခု၌ ရမ္းျဗဲ ဦးစံတင္၏ လကၤာ၌ကား ျမန္မာအိမ္ေရွ႕မင္းသားက ရုပ္ပြားေတာ္ကို ေတာင္ကုတ္လမ္းမွ အမရပူရအထိ ေခ်ာေမာသိုက္ျမိဳက္စြာ ပင့္ေဆာင္သြားေႀကာင္း ပါရွိ၏ ။
ျမတ္စြာဘုရား ေရႊလက္ေတာ္၌ စီရင္သြန္းလုပ္ရာတြင္ ရုပ္ပြားေတာ္ အဂၤါႀကီးငယ္တို႕မွာ ညီညြတ္စြာပင္ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ရခိုင္မင္းရိုး မင္းဘီလူးလက္ထက္တြင္ အမတ္ အေသခၤယာက ပုန္ကန္ေလ၏ ။ ဤတြင္ ျမန္မာရင္ခြင္သို႕ သားေတာ္ အိမ္ေရွ႕မင္းသား မင္းရဲဘယ ေျပးလာ၍ အေလာင္းစည္သူမင္းထံ ခစားေလ၏ ။ ပုဂံျပည္တြင္ ထိုရခိုင္ အိမ္ေရွ႕မင္းမွ ျမင္ေသာ " လက္ယာမင္းနံ " ကို ရခိုင္ျပည္၌ ျမန္မာဘုရင္က နန္းတင္ေပးခဲ႕ေလသည္ ။
လက္ယာမင္းနံႏွင့္အတူပါေသာ ပ်ဴႏွင့္ မြန္အဖြဲ႕တို႕သည္ သီရိဂုတၱေတာင္ဝယ္ မဟာမုနိရုပ္ပြားေတာ္ကို ဖိုက်င္တစ္ေထာင္ထိုး၍ ေက်ာသားေတာ္ ေပါင္သားေတာ္တို႕ကို ယုူေဆာင္ႀကေလသည္ ။ ထိုတြင္ ေရႊကိုယ္ေတာ္၏ ပမာဏသည္ ယခုအျမင္အတိုင္းရွိေလသည္ ။ ရခိုင္ဧခ်င္းတြင္ " မြန္တီႏွင့္ ပ်ဴ။ ႏွစ္ျပည္သူတို႕ သံုးလူ႕ထြတ္ခ်ာ မဟာမုနိ တရိနာေတာ္ ရုပ္ရွင္ေက်ာ္ကို ေပါင္ေတာ္ေက်ာသား ယူေသာအားျဖင့္ " ဟု ဆို၏ ။
ပကတိ ထက္ဝယ္ဖြဲ႕ကိုယ္၏ အတိုင္းအထြာမွာ ရွစ္ေတာင္ ႏွစ္မိုက္ရွိ၏ ။ ပ်ဴႏွင့္ မြန္တို႕က ဖိုက်င္ထိုးျပီးေနာက္ ခုႏွစ္ေတာင္ႏွင့္ ႏွစ္မိုက္ခန္႕သာရွိေတာ့သည္ဟု ယုူဆဖြယ္ျဖစ္သည္ ။ယခု အမရပုူရ ေနျပည္ေတာ္သို႕ ႀကြေရာက္ျပီးေသာ္ အတိုင္းအတာမွာ ဓမၼခဏ္မွ မကိုဋ္ေတာ္အဆံုးညာဏ္ေတာ္ ၁၅ ေပ တိတိရွိသည္ ။ ဘိုးေတာ္မင္းတရားက အတြင္းဝန္ နႏၵေက်ာ္ထင္ကို ေမာင္ေထာင္ဆရာထံ ေမးေလ်ာက္ေစရာတြင္ ျမိဳ႕ေတာ္ႏွင့္မနီးမေဝး အလားအလာေကာင္းသည့္အရပ္တြင္ ကိုးကြယ္သင့္ေႀကာင္း ေျဖႀကာသည့္အတိုင္း လက္ရွိ ရွမ္းစုအရပ္တြင္ ဂႏၶကုဋိတိုက္တည္ကိုးကြယ္ခဲ႕၏ ။
ဖိုတိုက္ေတာ္မွာ ရခိုင္မွ ပင့္ခဲ႕ျပီး၍ ႏွစ္ ၁၀၀ အႀကာ သီေပါမင္းလက္ထက္တြင္ မီးေလာင္ ပ်က္ဆီးခဲ႕သည္ ။ မီးခစဥ္ ရုပ္ပြားေတာ္ ပကဓိမွာ တစ္စံုတစ္ရာ ခြ်တ္ယြင္းပ်က္ဆီးမႈမရွိ ။ မကိုဋ္ေတာ္ နားပန္ေတာ္ စလြယ္ေတာ္ႏွင့္ ေရႊသကၤန္းေတာ္မ်ားသာ ပ်က္ဆီးသည္ ။ မီးခ၍ က်ေသာ ေရႊမ်ားကို အရာရွိ မူးမတ္တို႕ ႀကီးႀကပ္သိမ္းဆည္းစုပံုကာ ခ်ိန္တြယ္ႀကရာ၌ ေရႊခ်ိန္ပိႆာ ၅၄၅၀ ေက်ာ္ရေလသည္ ။
၁၂၄၆ ခု ဝါဆိုလဆုတ္ ၉ ရက္ေန႕တြင္ ေငြ သိန္းေပါင္း ၃၀ တန္ ေရႊမကိုဋ္ႏွင့္ ဒုယင္တင္လွဴကာ မ်က္ႏွာေတာ္ ဖြင့္ေလသည္ ။ အရွင္ ၂ ပါး ေရစက္ခ်သည္ ။ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ပါေတာ္မူသည္ ။
၁၂၆၀ ခုႏွစ္တြင္ အနာထပိဏ္မည္ေသာ ဂဟပတိသူျမတ္က လက္ရွိ အုတ္ျပာသာဒ္ႀကီး လွဴဒါန္းသည္ ။
၁၂၇၈ ခုႏွစ္၌ ထီးေတာ္ကို ေလခ၍ ေျမသို႕က်ရာတြင္ မိုင္းျပင္းရက္ေစာက္ ေစာ္ဘြားႀကီးက အသစ္လွဴ၏ ။ ငွက္ျမတ္နားႏွင့္ စိန္ဖူးေတာ္ကို ဆာဘြဲ႕ရ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီးက လွဴဒါန္းေလသည္ ။
ဘုရားပင့္သူ အိမ္ေရွ႕မင္းသား၏ ေႀကးရုပ္ကို ပရိဝဏ္အတြင္း ျပတိုက္ေရွ႕၌ ေကာင္းစြာ ထုလုပ္ထားရွိေပသည္ကို ဆရာႀကီး ညိဳျမေရးသားျပဳစုေသာ ကုန္းေဘာင္ရွာပံုေတာ္က်မ္းတြင္ ေတြ႕ရွိပါသျဖင့္ အနညး္ငယ္ ထုတ္ႏုတ္ကာ ဆက္စပ္၍ ေရးသားတင္ျပလိုက္ရပါေတာ့၏ ။
ဗဟုသုတ ရရွိႀကပါေစခင္ဗ်ာ ။
#htoohtoolay
------
ျမတ္စြာဘုရား ပိရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ ဘိုးေတာ္ဘုရား၏ သားေတာ္ အိမ္ေရွ႕မင္းက မဟာမုနိရုပ္ပြားေတာ္ကို ျမန္မာျပည္သို႕ ပင့္ေဆာင္သည့္ ၁၇၈၅ ေအဒီ အထိ ႏွစ္ေပါင္း အေရအတြက္သည္ ၂၃၂၈ ျဖစ္သည္ ။ ထိုမွ်ေသာကာလပတ္လံုး သီရိဂုတၱေတာင္ထိပ့္တြင္ မဟာမုနိကိုယ္ေတာ္ ကိန္းဝပ္ခဲ႕သည္ ။ သာသနာထက္ဝတ္နီးပါးျဖစ္၏ ။ မႏၱေလးျမိဳ႕၌ ေရာက္ရွိေတာ္မူသည္မွာ ၁၉၅ ႏွစ္ခန္႕သာ ရွိေသးေလသည္ ။
အခ်ိဳ႕က ျမန္မာတို႕ပင့္ေဆာင္သြြားေသာ ရုပ္ပြားေတာ္မွာ မဟာမုနိအစစ္မဟုတ္ဟု ဆိုေလသည္ ။ မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ ဆက္လွ်င္၍ မသက္ဆိုင္ပါေသာ္လည္း ဗဟုသုတရရွိေစရန္အလို႕ငွာ ေရးသားတင္ျပရေပ၏ ။
ဆရာငမည္းေရးေသာ ဓညဝဓိ ရာဇဝင္၌ ေရက်ေသာရုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပါရွိသည္မွာ " အင္းဝေရႊနန္းရွင္သား အိမ္ေရွ႕ ဥပရာဇာသည္ အဟာမုနိဘုရားရွင္အား ပင့္ေဆာင္ရန္ ဗိုလ္မင္း သီရိေက်ာ္ထင္ကို ေစလႊတ္လိုက္ေလသည္ ။ သီရိေက်ာ္ထင္လဲ သြားေရာက္ပင့္ေဆာင္ေလရာ ၁၁၄၆ခု တပို႕တြဲလဆန္း ၁၃ရက္ေန႕ ေစ်းေခ်ာင္းဆိပ့္ဝယ္ ေဖါင္ေတာ္ႏွင့္ တင္ေလေသာ္ ေဖါင္ေတာ္အတ္ကြဲ၍ ရုပ္ပြားေတာ္မွာ ေရသို႕တိုင္ ႏွစ္ျမွပ္ေလ၏ ။ ထိုအခါ ကုလားပ်ိဳ ေသြးေသာက္တို႕လဲ ရုပ္ပြားေတာ္ကိုမျမင္လွ်င္ ရာဇဝဏ္ဒါဏ္ကို ေႀကာက္၍ ရွာေဖြႀကေလေသာအခါ ထိုရုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ အဆင္းသ႑ာန္တူေသာ ေနာက္ထပ္ရုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူကို ေတြ႕ရွိႀက၍ ေဖါင္ေတာ္တင္ႀကျပန္၏ ။
မည္သို႕ဆိုေစ ရခိုင္မွသြန္းလုပ္ေသာ ေႀကးဆင္းတုတစ္ဆူ ပင့္ေဆာင္သြားသည္ကား မွန္ေပ၏ ။ ေတာင္ကုတ္လမ္းမွ ပန္းေတာင္းသို႕ ပင့္ေဆာင္ရာတြင္ ရုပ္ပြားေတာ္ကို အပိုင္းပိုင္း အျပတ္ျပတ္ျပဳ၍ ပင့္ေဆာင္သည္ ။ ပန္းေတာင္း၌ ျပန္လည္ဆက္ဆက္၍ ေခ်ာေမာမြမ္းမံခဲ႕သည္ ။ လက္သမားႏွင့္ ဗိသုကာတို႕ ႀကီးႀကပ္သယ္ေဆာင္ႀက၏ ။ သမိုင္းသစ္၌ကား ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ျပီးမွ ေရႊခ်ိန္ ၁၀၀၀ ႏွင့္ ဦးေခါင္းေတာ္ မ်က္ႏွာေတာ္ ပခံုးေတာ္ စသည္တို႕ကို မြမ္းမံျခယ္လွယ္သည္ဟု ဆို၏ ။
ရမ္းျဗဲ ဦးကာတီ၏ ရခိုင္ရာဇဝင္ လကၤာပိုဒ္ေရ ၈၈ / ၈၉ ၌ ရုပ္ပြားေတာ္ ေရက်ပံုပါရွိသည္ ။ ဦးကာတီသည္ ၁၈၈၇ ခု အဂၤလိပ္တို႕ ရခိုင္သို႕ ခ်ီတက္စဥ္က လမ္းညႊန္ခဲ႕သူျဖစ္သည္ ။ ၁၁၉၀ခုႏွစ္တြင္ စကားျပန္အျဖင့္ ထမ္းရြတ္ျပီး အဂ္လိပ္တို႕က ျမိဳ႕အုပ္အျဖင့္ သူေကာင္းျပဳျခင္း ခံရသူျဖစ္သည္ ။
၁၂၁၂ခု၌ ရမ္းျဗဲ ဦးစံတင္၏ လကၤာ၌ကား ျမန္မာအိမ္ေရွ႕မင္းသားက ရုပ္ပြားေတာ္ကို ေတာင္ကုတ္လမ္းမွ အမရပူရအထိ ေခ်ာေမာသိုက္ျမိဳက္စြာ ပင့္ေဆာင္သြားေႀကာင္း ပါရွိ၏ ။
ျမတ္စြာဘုရား ေရႊလက္ေတာ္၌ စီရင္သြန္းလုပ္ရာတြင္ ရုပ္ပြားေတာ္ အဂၤါႀကီးငယ္တို႕မွာ ညီညြတ္စြာပင္ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ရခိုင္မင္းရိုး မင္းဘီလူးလက္ထက္တြင္ အမတ္ အေသခၤယာက ပုန္ကန္ေလ၏ ။ ဤတြင္ ျမန္မာရင္ခြင္သို႕ သားေတာ္ အိမ္ေရွ႕မင္းသား မင္းရဲဘယ ေျပးလာ၍ အေလာင္းစည္သူမင္းထံ ခစားေလ၏ ။ ပုဂံျပည္တြင္ ထိုရခိုင္ အိမ္ေရွ႕မင္းမွ ျမင္ေသာ " လက္ယာမင္းနံ " ကို ရခိုင္ျပည္၌ ျမန္မာဘုရင္က နန္းတင္ေပးခဲ႕ေလသည္ ။
လက္ယာမင္းနံႏွင့္အတူပါေသာ ပ်ဴႏွင့္ မြန္အဖြဲ႕တို႕သည္ သီရိဂုတၱေတာင္ဝယ္ မဟာမုနိရုပ္ပြားေတာ္ကို ဖိုက်င္တစ္ေထာင္ထိုး၍ ေက်ာသားေတာ္ ေပါင္သားေတာ္တို႕ကို ယုူေဆာင္ႀကေလသည္ ။ ထိုတြင္ ေရႊကိုယ္ေတာ္၏ ပမာဏသည္ ယခုအျမင္အတိုင္းရွိေလသည္ ။ ရခိုင္ဧခ်င္းတြင္ " မြန္တီႏွင့္ ပ်ဴ။ ႏွစ္ျပည္သူတို႕ သံုးလူ႕ထြတ္ခ်ာ မဟာမုနိ တရိနာေတာ္ ရုပ္ရွင္ေက်ာ္ကို ေပါင္ေတာ္ေက်ာသား ယူေသာအားျဖင့္ " ဟု ဆို၏ ။
ပကတိ ထက္ဝယ္ဖြဲ႕ကိုယ္၏ အတိုင္းအထြာမွာ ရွစ္ေတာင္ ႏွစ္မိုက္ရွိ၏ ။ ပ်ဴႏွင့္ မြန္တို႕က ဖိုက်င္ထိုးျပီးေနာက္ ခုႏွစ္ေတာင္ႏွင့္ ႏွစ္မိုက္ခန္႕သာရွိေတာ့သည္ဟု ယုူဆဖြယ္ျဖစ္သည္ ။ယခု အမရပုူရ ေနျပည္ေတာ္သို႕ ႀကြေရာက္ျပီးေသာ္ အတိုင္းအတာမွာ ဓမၼခဏ္မွ မကိုဋ္ေတာ္အဆံုးညာဏ္ေတာ္ ၁၅ ေပ တိတိရွိသည္ ။ ဘိုးေတာ္မင္းတရားက အတြင္းဝန္ နႏၵေက်ာ္ထင္ကို ေမာင္ေထာင္ဆရာထံ ေမးေလ်ာက္ေစရာတြင္ ျမိဳ႕ေတာ္ႏွင့္မနီးမေဝး အလားအလာေကာင္းသည့္အရပ္တြင္ ကိုးကြယ္သင့္ေႀကာင္း ေျဖႀကာသည့္အတိုင္း လက္ရွိ ရွမ္းစုအရပ္တြင္ ဂႏၶကုဋိတိုက္တည္ကိုးကြယ္ခဲ႕၏ ။
ဖိုတိုက္ေတာ္မွာ ရခိုင္မွ ပင့္ခဲ႕ျပီး၍ ႏွစ္ ၁၀၀ အႀကာ သီေပါမင္းလက္ထက္တြင္ မီးေလာင္ ပ်က္ဆီးခဲ႕သည္ ။ မီးခစဥ္ ရုပ္ပြားေတာ္ ပကဓိမွာ တစ္စံုတစ္ရာ ခြ်တ္ယြင္းပ်က္ဆီးမႈမရွိ ။ မကိုဋ္ေတာ္ နားပန္ေတာ္ စလြယ္ေတာ္ႏွင့္ ေရႊသကၤန္းေတာ္မ်ားသာ ပ်က္ဆီးသည္ ။ မီးခ၍ က်ေသာ ေရႊမ်ားကို အရာရွိ မူးမတ္တို႕ ႀကီးႀကပ္သိမ္းဆည္းစုပံုကာ ခ်ိန္တြယ္ႀကရာ၌ ေရႊခ်ိန္ပိႆာ ၅၄၅၀ ေက်ာ္ရေလသည္ ။
၁၂၄၆ ခု ဝါဆိုလဆုတ္ ၉ ရက္ေန႕တြင္ ေငြ သိန္းေပါင္း ၃၀ တန္ ေရႊမကိုဋ္ႏွင့္ ဒုယင္တင္လွဴကာ မ်က္ႏွာေတာ္ ဖြင့္ေလသည္ ။ အရွင္ ၂ ပါး ေရစက္ခ်သည္ ။ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ပါေတာ္မူသည္ ။
၁၂၆၀ ခုႏွစ္တြင္ အနာထပိဏ္မည္ေသာ ဂဟပတိသူျမတ္က လက္ရွိ အုတ္ျပာသာဒ္ႀကီး လွဴဒါန္းသည္ ။
၁၂၇၈ ခုႏွစ္၌ ထီးေတာ္ကို ေလခ၍ ေျမသို႕က်ရာတြင္ မိုင္းျပင္းရက္ေစာက္ ေစာ္ဘြားႀကီးက အသစ္လွဴ၏ ။ ငွက္ျမတ္နားႏွင့္ စိန္ဖူးေတာ္ကို ဆာဘြဲ႕ရ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီးက လွဴဒါန္းေလသည္ ။
ဘုရားပင့္သူ အိမ္ေရွ႕မင္းသား၏ ေႀကးရုပ္ကို ပရိဝဏ္အတြင္း ျပတိုက္ေရွ႕၌ ေကာင္းစြာ ထုလုပ္ထားရွိေပသည္ကို ဆရာႀကီး ညိဳျမေရးသားျပဳစုေသာ ကုန္းေဘာင္ရွာပံုေတာ္က်မ္းတြင္ ေတြ႕ရွိပါသျဖင့္ အနညး္ငယ္ ထုတ္ႏုတ္ကာ ဆက္စပ္၍ ေရးသားတင္ျပလိုက္ရပါေတာ့၏ ။
ဗဟုသုတ ရရွိႀကပါေစခင္ဗ်ာ ။
#htoohtoolay
မာရ္နတ္၏ သားသမီးမ်ား ( ခရစ္ယာန္ )
မာရ္နတ္၏ သားသမီးမ်ား
----
ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႕အဘမွန္လွ်င္ သင္တို႕သည္ ငါ့ကို ခ်စ္ျကလိမ့္မည္ ။ အေျကာင္းမူကား ငါသည္ ဘုရားသခင့္အထံေတာ္မွ ထြက္ျကြေရာက္လာ၏ ။ ကိုယ့္အလိုအေလ်ာက္ လာသည္မဟုတ္ ။ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏ ။ အဘယ္ေျကာင့္ ငါ့စကားကို နားမလည္ျကသနည္း ။ ငါ၏ ေဒသနာကို နာမခံျကေသာေျကာင့္သာ သင္တို႕သည္ ငါ့စကားကို နားမလည္ျက ။ သင္တို႕သည္ သင္တို႕၏ အဘတည္းဟူေသာ မာရ္နတ္မွ ဆင္းသက္ျက၏ ။ သင္တို႕အဘ၏ အလိုကိုလဲ လိုက္တက္ျက၏ ။ မာရ္နတ္သည္ ေရွ႕ဦးစြာမွစ၍ လူ႕အသက္ကို သတ္ေသာသူျဖစ္၏ ။ သူ၏ သစၥာတရားမရွိေသာေျကာင့္ သစၥာတရား၌ မတည္ မေန ။ သူသည္ မုသားစကားကို ေျပာေသာအခါ မိမိ ပကတိအတိုင္း ေျပာ၏ ။ မုသားစကား၌ က်င္လည္ေသာသူျဖစ္၏ ။ ငါသည္ သစၥာစကားကို ေျပာေသာေျကာင့္ သင္တို႕ မယံုျက ။ ငါ့၌ အျပစ္ရွိေျကာင္းကို သင္တို႕တြင္ အဘယ္သူ ေဖၚျပသနည္း ။ သစၥာစကားကို ငါေျပာသည္မွန္လွ်င္ အဘယ္ေျကာင့္ သင္တို႕ မယံုျကသနည္း ။ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ဆက္ဆိုင္ေသာသူသည္ ဘုရားသခင္၏ စကားကို နားေထာင္တက္၏ ။ သင္တို႕သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ မစပ္ဆိုင္ေသာေျကာင့္ နားမေထာင္ျကဟု မိန္႕ေတာ္မူ၏ ။
( ေယာ ၈ : ၄၂ )
#htoohtoolay
----
ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႕အဘမွန္လွ်င္ သင္တို႕သည္ ငါ့ကို ခ်စ္ျကလိမ့္မည္ ။ အေျကာင္းမူကား ငါသည္ ဘုရားသခင့္အထံေတာ္မွ ထြက္ျကြေရာက္လာ၏ ။ ကိုယ့္အလိုအေလ်ာက္ လာသည္မဟုတ္ ။ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏ ။ အဘယ္ေျကာင့္ ငါ့စကားကို နားမလည္ျကသနည္း ။ ငါ၏ ေဒသနာကို နာမခံျကေသာေျကာင့္သာ သင္တို႕သည္ ငါ့စကားကို နားမလည္ျက ။ သင္တို႕သည္ သင္တို႕၏ အဘတည္းဟူေသာ မာရ္နတ္မွ ဆင္းသက္ျက၏ ။ သင္တို႕အဘ၏ အလိုကိုလဲ လိုက္တက္ျက၏ ။ မာရ္နတ္သည္ ေရွ႕ဦးစြာမွစ၍ လူ႕အသက္ကို သတ္ေသာသူျဖစ္၏ ။ သူ၏ သစၥာတရားမရွိေသာေျကာင့္ သစၥာတရား၌ မတည္ မေန ။ သူသည္ မုသားစကားကို ေျပာေသာအခါ မိမိ ပကတိအတိုင္း ေျပာ၏ ။ မုသားစကား၌ က်င္လည္ေသာသူျဖစ္၏ ။ ငါသည္ သစၥာစကားကို ေျပာေသာေျကာင့္ သင္တို႕ မယံုျက ။ ငါ့၌ အျပစ္ရွိေျကာင္းကို သင္တို႕တြင္ အဘယ္သူ ေဖၚျပသနည္း ။ သစၥာစကားကို ငါေျပာသည္မွန္လွ်င္ အဘယ္ေျကာင့္ သင္တို႕ မယံုျကသနည္း ။ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ဆက္ဆိုင္ေသာသူသည္ ဘုရားသခင္၏ စကားကို နားေထာင္တက္၏ ။ သင္တို႕သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ မစပ္ဆိုင္ေသာေျကာင့္ နားမေထာင္ျကဟု မိန္႕ေတာ္မူ၏ ။
( ေယာ ၈ : ၄၂ )
#htoohtoolay
ေဝဖန္မလို႕လား ?
ေဝဖန္မလို႕လား ?
------
ေရွ႕ေဆာင္သူတို႕နဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး အေတာ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ႕အခ်က္တစ္ခ်က္က အခုေခတ္အခါက စိတ္နဲ႕ပတ္သတ္ျပီး ရွာေဖြေဖၚထုတ္မႈကို ေဇာတ္ခ်ျပဳလုပ္ခဲ႕ျပီး နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈကို ခံခဲ႕ရတဲ႕ ဖရိြဳဒ္ အေႀကာင္းေလး နည္းနည္းေျပာျပခ်င္တယ္ ။ ဒီလိုပါ ။ သူဟာ သူ႕ရဲ႕ စာတစ္ေစာင္မွာ အခုလိုေရးသားဖူးခဲ႕တယ္ ။ " ကြ်န္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႀကီးႀကီးမားမား မထားမိဘူးဗ်ာ ။ ကြ်န္ေနာ္တို႕ တေတြကေတာ့ ေရွ႕ေလွ်ာက္ စိတ္ပ်က္အားငယ္စရာအေျခအေနေတြနဲ႕ပဲ ရင္ဆိုင္ရအုန္းမွာပဲ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေနာင္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကေတာ့ ကြ်န္ေနာ္တို႕တေတြ စိုက္ပ်ိဳးခဲ႕တဲ႕ စိတ္စီစစ္မႈပညာရဲ႕ အသီးအပြင့္ေတြကို စားသံုးႀကရမွာပါ ။ ပညာရွင္တို႕ရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳ ခံရျခင္းဆိုတဲ႕ ဆုလာဘ္ကို သူတို႕ေကာင္းေကာင္းရရွိႀကမွာပါ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခဗ်ားတို႕လို အစပ်ိဳးခဲ႕သူေတြအဖို႕ကေတာ့ " ပထမဆံုး အျမင္သစ္ရသူတို႕ရဲ႕ ပီတိသုခကိုပဲ စားသံုးႀကရမွာပါဗ်ာ " လို႕ ရင္ဖြင့္ခဲ႕ဖူးတယ္ ။
ေဝဖန္မႈကိုျပဳလုပ္ျခင္းခံရတဲ႕အခါ သူေျပာခဲ႕တဲ႕စကားေလးတစ္ခြန္း အေတာ္ အဓိပၸါယ္ပါတာေတြ႕ရတယ္ ။ သူက တစ္ဖက္က စီးခ်င္းထိုးဖို႕တြက္ အကြက္က်က် စီစဥ္ဖိတ္ေခၚတဲ႕အခါ ျပန္လည္ စာျပန္ခဲ႕တာက အင္မတန္ မွတ္သားစရာေကာင္းျပီး သူ႕ရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာေလးကို ျမင္နိုင္တယ္ ။ အတုယုူစရာပါပဲ ။ ဒီလိုပါ ။ သူေျပာတာက " သူတို႕က လူႀကီးလူေကာင္းေတြအေရွ႕မွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ဂ်ေနးတို႕ နပန္းသတ္တာကို ျမင္လိုပံုရတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေနာ္ကေတာ့ တစ္ဖက္သတ္အျမင္တာရွိေနတဲ႕ ပရိသတ္အေရွ႕မွာ ဘာစကားမွ မေျပာလိုဘူး ။ အဲ႕ဒီ႕ ဘာမွမသိတဲ႕လူေတြက ကြ်န္ေတာ့္အေတြးအေခၚ ကြ်န္ေတာ့္ အေတြ႕အႀကံဳနဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး ေမ်ာက္ပန္းလွန္ မဲခြဲဆံုးျဖတ္လုပ္မွာမ်ိဳးလဲ ကြ်န္ေတာ္က လံုးဝ လက္မခံလိုဘူး " လို႕ ေရးသားခဲ႕တယ္ေလ ။ အေတာ္ စိတ္ဝင္စားစရာ အတုယူစရာေကာင္းတဲ႕ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို ဖယ္ရွားပံုေနာ္ ။
ဒါေႀကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြလဲ ေသေသျခာျခာ စဥ္းစားႀကည့္ဖို႕လိုတယ္ ။ လမ္းေဖါက္ခဲ႕တဲ႕သူေတြရဲ႕ ေက်းဇူးကို ျပစ္မွားမသင့္ဘူး ။ ဘယ္ပညာရွင္မဆို ေလးစားတက္ဖို႕လိုတယ္ ။ သူတို႕ရဲ႕ ရွာေဖြမႈေတြေႀကာင့္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို သုတအေနနဲ႕ သိခြင့္ရျပီး အသိညာဏ္ပညာကို တိုးတက္ေစတယ္ ။ ဒါေႀကာင့္ မယံုႀကည္ရင္ေနပါ ။ မေဆာ္ကားမိဖို႕ လိုတယ္ေနာ္ ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေဝဖန္ပံုကို ညႊန္းျပေနတာသတိထားသင့္တယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ဘာကို မယံုႀကည္လို႕ ေဝဖန္ေနတာလဲ ။ ေဝဖန္တဲ႕ အလုပ္ကိုလုပ္နိုင္ေအာင္ ေဝဖန္နိုင္မယ့္ သုတမ်ိဳး အျပည့္အဝ ဆိုလိုရင္း အစစ္အမွန္အတြင္းက်က်ကို ေတြ႕ရွိျပီးျပီမို႕လို႕လား ? ။ အဲ႕ဒီလို ပညာရပ္ရွိျပီးမွ ကိုယ္မႏွစ္သက္တာကို ေဝဖန္ဖို႕ အင္မတန္ ေကာင္းတာေပါ့ ။ အဲ႕လိုမွမဟုတ္ရင္ ဖရြိဳဒ္ေျပာသလို " ဘာမွမသိတဲ႕သူေတြက ကြ်န္ေတာ့္အေတြးအေခၚကို မဲခြဲဆံုးျဖတ္တာဟာ ……… " တဲ႕ ။ ကဲ …ဘာမွမသိတဲ႕သူတစ္ေယာက္က ေဝဖန္တာဟာ ဘယ္လို အေျဖမ်ိဳးျဖစ္နိုင္မလဲေပါ့ေနာ္ ။ အေတာ္ ဆင္ျခင္သင့္တဲ႕ အခ်က္ပါပဲ ။ ဒါေႀကာင့္ ပညာရွင္တို႕ကို မေစာ္ကားမိေအာင္ ကိုယ့္အာေဘာ္ေတြကို ကိုယ္ျပန္ထိန္းသိမ္းရင္း ကိုယ့္အသိပညာ ဘယ္အပိုင္းထိ ရွိတယ္ဆိုတာကို ေသေသျခာျခာ ေလ့လာသင့္ပါတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕အေတြးဝင္တာနဲ႕ ေဝဖန္မႈ ပယ္ျပီးျဖစ္တာ ေတြ႕ရလိမ့္မယ္ ။ ေနာက္တစ္ခုက ေရွ႕ေဆာင္သူေတြရဲ႕ ေဖၚထုတ္ခ်က္ေတြကို အေလးအနက္ ထားျခင္းေႀကာင့္ မယံုႀကည္ရင္ေနပါ သုတအေနနဲ႕ ရရွိတာေႀကာင့္ ေက်းဇူးတင္သင့္တယ္ ။ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာဆိုတဲ႕ စိတ္ေလးဝင္တာနဲ႕ကို ပညာရွင္ေတြအေပၚ ဂုဏ္ျပဳ ေလးစားျပီးသားျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေမ့ပါနဲ႕သူငယ္ခ်င္း ။ ဖရြိဳဒ္ဆိုတဲ႕ တကယ့္ လက္ေတြ႕က်က်စိတ္ပညာကို ေလ့လာဆည္းပူးျပီး သူေတြ႕ရွိခ်က္ေတြဟာ ဘာနဲ႕ ဘယ္လိုဆက္ႏြယ္ပံု အစရွိတာေတြ ေထာက္ျပခဲ႕ ေဖၚျပခဲ႕တာေလးဟာ အေတာ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းျပီး သူ႕ကိုေဝဖန္ခဲ႕တဲ႕သူေတြကေတာ့ သူေဖၚျပတဲ႕ အေပၚရံ အပိုင္းတစ္စိတ္တစ္ေဒသကိုေတာင္ ျမင္နိုင္ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူး ။ ဒါကို ဘာေႀကာင့္ေျပာရတာလဲဆ္ုိရင္ ေဝဖန္တဲ႕သူေတြဟာ ေသျခာလက္ေတြ႕စီစစ္မႈ ေဖၚေဆာင္မႈ အေတြ႕အႀကံဳနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ခ်ိန္ဆမႈေတြကို ထည့္မတြက္ပဲ မလုပ္ေဆာင္ပဲနဲ႕ စာအုပ္ေတြဖတ္ျပီး စာအုပ္ထဲကအတိုင္း ( သူတစ္ပါးဆင္ျခင္ျပီး ေဝဖန္ျပီး သူတစ္ပါးအယူအဆ ) ေတြကိုသာ ေဘာင္ခတ္ျပီး အဲ႕ဒီ႔ စည္းအတြင္းထဲက ေဖၚျပေနလို႕ပဲ ။ ႀကည့္ေလ ။ ဒါေႀကာင့္ ဖရိြဳဒ္က ဖစ္စတာထံကို စာေပးတဲ႕အခါ ေရးသားခဲ႕တာက " ခက္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြရဲ႕ သီအိုရီကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳက ရတယ္ဆ္ိုတာကို ေဝဖန္သူေတြ နားမလည္နိုင္ႀကတာပဲဗ်ာ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ ဟိုစာအုပ္ဖတ္ ဒီစာအုပ္ဖတ္ အဲ႕ဒီ႕စာအုပ္က နညး္နညး္ ဟိုစာအုပ္က နည္းနည္း အဲ႕ဒီလို အေတြးအေခၚေတြ ကူးခ်ျပီး သီအိုရီ ထုတ္တယ္လို႕ ထင္ေနႀကတယ္ ။ အဲ႕ဒါကို ကြ်န္ေတာ္ မခံခ်င္ဆံုးပဲဗ်ာ ။ တကယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ သီအိုရီ အယူအဆေတြအားလံုးဟာ ကိုယ္ပိုင္ အေတြ႕အႀကံဳ လူနာေတြရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳနဲ႕ ဘဝဖြံ႕ျဖိဳးမႈတစ္ေလ်ာက္ ရင္ဆိုင္လာခဲ႕ရတဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳေတြအားလံုးထဲက ထုတ္ယုူုထားတယ္ဆိုတာ သုတို႕မသိနိုင္ႀကတာ ကြ်န္ေတာ္ရင္အနာဆံုးပဲဗ်ာ " လို ေရးသားခဲ႕တယ္ ။
ဒါေႀကာင့္ကြာ ေနာက္ဆံုး အခ်က္ တစ္ခုေလာက္ ထပ္ေျပာခ်င္တယ္သူငယ္ခ်င္း ။ အေႀကာင္းတစ္ခုကို ေဝဖန္မယ္လို႕ စိတ္တစ္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာရင္ ငါေဝဖန္ဖို႕ ပညာရွိရဲ႕လားဆိုတာ ျပန္ေတြးပါ ။ ေနာက္ျပီး ငါေဝဖန္မဲ႕ စကားဟာ ဟိုစာအုပ္ ဒီစာအုပ္ကအသိလား ? ငါ့အေတြ႕အႀကံဳကရတဲ႕ အသိလား ? ဒါမွမဟုတ္ မိရိုးဖလာက ပါလာတဲ႕ အသိလား ? ဆိုတာ ေသေသျခာျခာ အရင္ေဝဖန္သင့္တယ္မဟုတ္လားသူငယ္ခ်င္း းးးး
#htoohtoolay
------
ေရွ႕ေဆာင္သူတို႕နဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး အေတာ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ႕အခ်က္တစ္ခ်က္က အခုေခတ္အခါက စိတ္နဲ႕ပတ္သတ္ျပီး ရွာေဖြေဖၚထုတ္မႈကို ေဇာတ္ခ်ျပဳလုပ္ခဲ႕ျပီး နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈကို ခံခဲ႕ရတဲ႕ ဖရိြဳဒ္ အေႀကာင္းေလး နည္းနည္းေျပာျပခ်င္တယ္ ။ ဒီလိုပါ ။ သူဟာ သူ႕ရဲ႕ စာတစ္ေစာင္မွာ အခုလိုေရးသားဖူးခဲ႕တယ္ ။ " ကြ်န္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႀကီးႀကီးမားမား မထားမိဘူးဗ်ာ ။ ကြ်န္ေနာ္တို႕ တေတြကေတာ့ ေရွ႕ေလွ်ာက္ စိတ္ပ်က္အားငယ္စရာအေျခအေနေတြနဲ႕ပဲ ရင္ဆိုင္ရအုန္းမွာပဲ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေနာင္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကေတာ့ ကြ်န္ေနာ္တို႕တေတြ စိုက္ပ်ိဳးခဲ႕တဲ႕ စိတ္စီစစ္မႈပညာရဲ႕ အသီးအပြင့္ေတြကို စားသံုးႀကရမွာပါ ။ ပညာရွင္တို႕ရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳ ခံရျခင္းဆိုတဲ႕ ဆုလာဘ္ကို သူတို႕ေကာင္းေကာင္းရရွိႀကမွာပါ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခဗ်ားတို႕လို အစပ်ိဳးခဲ႕သူေတြအဖို႕ကေတာ့ " ပထမဆံုး အျမင္သစ္ရသူတို႕ရဲ႕ ပီတိသုခကိုပဲ စားသံုးႀကရမွာပါဗ်ာ " လို႕ ရင္ဖြင့္ခဲ႕ဖူးတယ္ ။
ေဝဖန္မႈကိုျပဳလုပ္ျခင္းခံရတဲ႕အခါ သူေျပာခဲ႕တဲ႕စကားေလးတစ္ခြန္း အေတာ္ အဓိပၸါယ္ပါတာေတြ႕ရတယ္ ။ သူက တစ္ဖက္က စီးခ်င္းထိုးဖို႕တြက္ အကြက္က်က် စီစဥ္ဖိတ္ေခၚတဲ႕အခါ ျပန္လည္ စာျပန္ခဲ႕တာက အင္မတန္ မွတ္သားစရာေကာင္းျပီး သူ႕ရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာေလးကို ျမင္နိုင္တယ္ ။ အတုယုူစရာပါပဲ ။ ဒီလိုပါ ။ သူေျပာတာက " သူတို႕က လူႀကီးလူေကာင္းေတြအေရွ႕မွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ဂ်ေနးတို႕ နပန္းသတ္တာကို ျမင္လိုပံုရတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေနာ္ကေတာ့ တစ္ဖက္သတ္အျမင္တာရွိေနတဲ႕ ပရိသတ္အေရွ႕မွာ ဘာစကားမွ မေျပာလိုဘူး ။ အဲ႕ဒီ႕ ဘာမွမသိတဲ႕လူေတြက ကြ်န္ေတာ့္အေတြးအေခၚ ကြ်န္ေတာ့္ အေတြ႕အႀကံဳနဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး ေမ်ာက္ပန္းလွန္ မဲခြဲဆံုးျဖတ္လုပ္မွာမ်ိဳးလဲ ကြ်န္ေတာ္က လံုးဝ လက္မခံလိုဘူး " လို႕ ေရးသားခဲ႕တယ္ေလ ။ အေတာ္ စိတ္ဝင္စားစရာ အတုယူစရာေကာင္းတဲ႕ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို ဖယ္ရွားပံုေနာ္ ။
ဒါေႀကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြလဲ ေသေသျခာျခာ စဥ္းစားႀကည့္ဖို႕လိုတယ္ ။ လမ္းေဖါက္ခဲ႕တဲ႕သူေတြရဲ႕ ေက်းဇူးကို ျပစ္မွားမသင့္ဘူး ။ ဘယ္ပညာရွင္မဆို ေလးစားတက္ဖို႕လိုတယ္ ။ သူတို႕ရဲ႕ ရွာေဖြမႈေတြေႀကာင့္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို သုတအေနနဲ႕ သိခြင့္ရျပီး အသိညာဏ္ပညာကို တိုးတက္ေစတယ္ ။ ဒါေႀကာင့္ မယံုႀကည္ရင္ေနပါ ။ မေဆာ္ကားမိဖို႕ လိုတယ္ေနာ္ ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေဝဖန္ပံုကို ညႊန္းျပေနတာသတိထားသင့္တယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ဘာကို မယံုႀကည္လို႕ ေဝဖန္ေနတာလဲ ။ ေဝဖန္တဲ႕ အလုပ္ကိုလုပ္နိုင္ေအာင္ ေဝဖန္နိုင္မယ့္ သုတမ်ိဳး အျပည့္အဝ ဆိုလိုရင္း အစစ္အမွန္အတြင္းက်က်ကို ေတြ႕ရွိျပီးျပီမို႕လို႕လား ? ။ အဲ႕ဒီလို ပညာရပ္ရွိျပီးမွ ကိုယ္မႏွစ္သက္တာကို ေဝဖန္ဖို႕ အင္မတန္ ေကာင္းတာေပါ့ ။ အဲ႕လိုမွမဟုတ္ရင္ ဖရြိဳဒ္ေျပာသလို " ဘာမွမသိတဲ႕သူေတြက ကြ်န္ေတာ့္အေတြးအေခၚကို မဲခြဲဆံုးျဖတ္တာဟာ ……… " တဲ႕ ။ ကဲ …ဘာမွမသိတဲ႕သူတစ္ေယာက္က ေဝဖန္တာဟာ ဘယ္လို အေျဖမ်ိဳးျဖစ္နိုင္မလဲေပါ့ေနာ္ ။ အေတာ္ ဆင္ျခင္သင့္တဲ႕ အခ်က္ပါပဲ ။ ဒါေႀကာင့္ ပညာရွင္တို႕ကို မေစာ္ကားမိေအာင္ ကိုယ့္အာေဘာ္ေတြကို ကိုယ္ျပန္ထိန္းသိမ္းရင္း ကိုယ့္အသိပညာ ဘယ္အပိုင္းထိ ရွိတယ္ဆိုတာကို ေသေသျခာျခာ ေလ့လာသင့္ပါတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕အေတြးဝင္တာနဲ႕ ေဝဖန္မႈ ပယ္ျပီးျဖစ္တာ ေတြ႕ရလိမ့္မယ္ ။ ေနာက္တစ္ခုက ေရွ႕ေဆာင္သူေတြရဲ႕ ေဖၚထုတ္ခ်က္ေတြကို အေလးအနက္ ထားျခင္းေႀကာင့္ မယံုႀကည္ရင္ေနပါ သုတအေနနဲ႕ ရရွိတာေႀကာင့္ ေက်းဇူးတင္သင့္တယ္ ။ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာဆိုတဲ႕ စိတ္ေလးဝင္တာနဲ႕ကို ပညာရွင္ေတြအေပၚ ဂုဏ္ျပဳ ေလးစားျပီးသားျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေမ့ပါနဲ႕သူငယ္ခ်င္း ။ ဖရြိဳဒ္ဆိုတဲ႕ တကယ့္ လက္ေတြ႕က်က်စိတ္ပညာကို ေလ့လာဆည္းပူးျပီး သူေတြ႕ရွိခ်က္ေတြဟာ ဘာနဲ႕ ဘယ္လိုဆက္ႏြယ္ပံု အစရွိတာေတြ ေထာက္ျပခဲ႕ ေဖၚျပခဲ႕တာေလးဟာ အေတာ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းျပီး သူ႕ကိုေဝဖန္ခဲ႕တဲ႕သူေတြကေတာ့ သူေဖၚျပတဲ႕ အေပၚရံ အပိုင္းတစ္စိတ္တစ္ေဒသကိုေတာင္ ျမင္နိုင္ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူး ။ ဒါကို ဘာေႀကာင့္ေျပာရတာလဲဆ္ုိရင္ ေဝဖန္တဲ႕သူေတြဟာ ေသျခာလက္ေတြ႕စီစစ္မႈ ေဖၚေဆာင္မႈ အေတြ႕အႀကံဳနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ခ်ိန္ဆမႈေတြကို ထည့္မတြက္ပဲ မလုပ္ေဆာင္ပဲနဲ႕ စာအုပ္ေတြဖတ္ျပီး စာအုပ္ထဲကအတိုင္း ( သူတစ္ပါးဆင္ျခင္ျပီး ေဝဖန္ျပီး သူတစ္ပါးအယူအဆ ) ေတြကိုသာ ေဘာင္ခတ္ျပီး အဲ႕ဒီ႔ စည္းအတြင္းထဲက ေဖၚျပေနလို႕ပဲ ။ ႀကည့္ေလ ။ ဒါေႀကာင့္ ဖရိြဳဒ္က ဖစ္စတာထံကို စာေပးတဲ႕အခါ ေရးသားခဲ႕တာက " ခက္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြရဲ႕ သီအိုရီကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳက ရတယ္ဆ္ိုတာကို ေဝဖန္သူေတြ နားမလည္နိုင္ႀကတာပဲဗ်ာ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ ဟိုစာအုပ္ဖတ္ ဒီစာအုပ္ဖတ္ အဲ႕ဒီ႕စာအုပ္က နညး္နညး္ ဟိုစာအုပ္က နည္းနည္း အဲ႕ဒီလို အေတြးအေခၚေတြ ကူးခ်ျပီး သီအိုရီ ထုတ္တယ္လို႕ ထင္ေနႀကတယ္ ။ အဲ႕ဒါကို ကြ်န္ေတာ္ မခံခ်င္ဆံုးပဲဗ်ာ ။ တကယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ သီအိုရီ အယူအဆေတြအားလံုးဟာ ကိုယ္ပိုင္ အေတြ႕အႀကံဳ လူနာေတြရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳနဲ႕ ဘဝဖြံ႕ျဖိဳးမႈတစ္ေလ်ာက္ ရင္ဆိုင္လာခဲ႕ရတဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳေတြအားလံုးထဲက ထုတ္ယုူုထားတယ္ဆိုတာ သုတို႕မသိနိုင္ႀကတာ ကြ်န္ေတာ္ရင္အနာဆံုးပဲဗ်ာ " လို ေရးသားခဲ႕တယ္ ။
ဒါေႀကာင့္ကြာ ေနာက္ဆံုး အခ်က္ တစ္ခုေလာက္ ထပ္ေျပာခ်င္တယ္သူငယ္ခ်င္း ။ အေႀကာင္းတစ္ခုကို ေဝဖန္မယ္လို႕ စိတ္တစ္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာရင္ ငါေဝဖန္ဖို႕ ပညာရွိရဲ႕လားဆိုတာ ျပန္ေတြးပါ ။ ေနာက္ျပီး ငါေဝဖန္မဲ႕ စကားဟာ ဟိုစာအုပ္ ဒီစာအုပ္ကအသိလား ? ငါ့အေတြ႕အႀကံဳကရတဲ႕ အသိလား ? ဒါမွမဟုတ္ မိရိုးဖလာက ပါလာတဲ႕ အသိလား ? ဆိုတာ ေသေသျခာျခာ အရင္ေဝဖန္သင့္တယ္မဟုတ္လားသူငယ္ခ်င္း းးးး
#htoohtoolay
ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္ ဖလား ခုႏွစ္လံုး
ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္ ဖလား ခုႏွစ္လံုး
-------
ဗိမာန္ေတာ္ထဲက ျကီးေသာ အသံကား သြားျကေလာ့ ! ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္ ဖလား ခုႏွစ္လံုးကို ေျမျကီးေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းျကကုန္ေလာ့ဟု ေကာင္းကင္တမန္ ခုႏွစ္ပါးတို႕အား ေျပာဆိုသည္ကို ငါျကား၏ ။
ပထမ သူသည္ သြား၍ မိမိဖလားကို ေျမျကီးေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ သားရဲ၏ တံဆိပ္လက္မွတ္ကုိ ခံ၍ သူ၏ရုပ္ထုကို ကိုးကြယ္ေသာ သူတို႕၌ အလြန္ဆိုးေသာ အနာစိမ္း ေပါက္ေလ၏ ။
ဒုတိယ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ပင္လယ္ေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ ပင္လယ္သည္ လူေသ၏ ေသြး ကဲ႕သို႕ေသာ ေသြးျဖစ္ေလ၏ ။ ယင္းပင္လယ္၌ အသက္ရွင္ေသာ သတၱဝါတို႕သည္ ေသျက၏ ။
တတိယေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ျမစ္ေပၚသို႕ လည္းေကာင္း စမ္းေရတြင္းေပၚသို႕ လည္းေကာင္း သြန္းေလာင္းလွ်င္ ထိုအရာတို႕သည္ ေသြးျဖစ္ျက၏ ။ ေကာင္းကင္တမန္ကလဲ ပစၥဳပၸန္ အတိတ္ အနာဂတ္ ကာလ အစဥ္ ရွိေတာ္မူေသာ အရွင္ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤသို႕ တရားစီရင္ေတာ္မူသည့္ အမႈမွာ ေျဖာင့္မတ္ေတာ္ မူ၏ ။ ထိုသူတို႕သည္ သန္႕ရွင္းသူတို႕၏ ေသြး ပေရာဖက္တို႕၏ ေသြးကို သြန္းေလာင္းျကသည္ျဖစ္၍ သူတို႕အား ေသြးကို တိုက္ေတာ္မူျပီ ။ သူတို႕လဲ ခံထိုက္ျကပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ဆိုသည္ကို ငါျကား၏ ။ ယဇ္ပလႅင္ကလည္း မွန္ပါ၏ ။ အနတၱ တန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ထာဝရ အရွင္ ဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ စီရင္ေတာ္မူျခင္းအရာတို႕သည္ ဟုတ္မွန္ေျဖာင့္မတ္ျကပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေသာ အသံကို ငါျကား၏ ။
စတုတၴ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ေနေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ ေနသည္ လူတို႕ကို မီးေလာင္ရေသာအခြင့္ကို ရ၏ ။ ပူအားျကီးေသာအရွိန္ျဖင့္ လူတို႕သည္ ေလာင္ျခင္းကို ခံရ၍ ထိုေဘးဒဏ္တို႕ကို အစိုးပိုင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ နာမေတာ္ကို က်ိန္ဆဲ ျက၏ ။ ဘုရားသခင္ကို ခ်ီးမႊမ္းျခင္းအလို႕ငွာ ေနာင္တမရျက ။
ပဥၥမ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို သားရဲ၏ ပလႅင္ေပၚသို႕ သြန္ေလာင္းလွ်င္ သူ၏ နိုင္ငံသည္ ေမွာင္မိုက္အတိ ျဖစ္ေလ၏ ။ နိုင္ငံသားတို႕သည္ ပင္ပန္းအားျကီးသျဖင့္ မိမိတို႕လ်ာကို ကိုခဲျက၏ ။ မိမိတို႕ ခံရေသာ ေဝဒနာႏွင့္ အနာစိမ္းမ်ားေျကာင့္ ေကာင္းကင္ဘံု၏ အရွင္ ဘုရားသခင္ကို က်ိန္ဆဲျက၏ ။ မိမိတို႕အက်င့္ကိုလဲ ေနာင္တမရျက ။
ဆဌမ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ဥဖရတ္ျမစ္ေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ အေရွ႕မ်က္ႏွာဘုရင္တို႕ သြားရာလမ္းကို ျပင္ဆင္ေစျခင္းအလို႕ငွာ ထိုျမစ္ေရကို ခမ္းေျခာက္ေစ၏ ။ ထိုအခါ နံဂါး၏ ခံတြင္းထဲမွလည္းေကာင္း သားရဲ၏ ခံတြင္းထဲမွ လည္းေကာင္း မိစၧာပေရာဖက္၏ ခံတြင္းထဲမွ လည္းေကာင္း ဖားေကာင္ကဲ႕သို႕ ညွည္းညဴေသာ ဝိညာဥ္သံုးပါးထြက္သည္ကို ငါျမင္၏ ။ နိမိတ္လကၡဏာကို ျပေသာ နတ္ဆိုး၏ ဝိညာဥ္ ျဖစ္သတည္း ။ ထိုဝိညာဥ္တို႕သည္ ေလာကီ တစ္နိုင္ငံလံုးတြင္ ရွိေသာ ဘုရင္တို႕ထံသို႕ ထြက္သြား၍ အနတၱတန္ခိုးေတာ္ႏွင့္ ျပည္စံုေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ ေန႕ျကီး၌ စစ္တိုက္ျခင္းအလို႕ငွာ စုေဝးျက၏ ။ ေဟျဗဲဘာသာအားျဖင့္ အာအေဂဒုန္ အမည္ရွိေသာအရပ္၌ စုေဝးေစျက၏ ။ အသံေတာ္ကား သူခိုးကဲ႕သို႕ ငါလာ၏ ။ အဝတ္အခ်ည္းစည္းႏွင့္ သြားလာ၍ သူတစ္ပါးေရွ႕၌ ရွက္စရာအေျကာင္း မရွိေစျခင္းငွာ နိးလ်က္ေန၍ ကိုယ္အဝတ္ကို ေစာင့္ေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏ ။
သတၱမ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို အာကာသေကာင္းကင္သို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ " ျပီးျပီ "ဟု ျကီးေသာအသံသည္ ေကာင္းကင္ ဗိမာန္ေတာ္၌ ရွိေသာ ပလႅင္ေတာ္ထဲက ထြက္၏ ။ လွ်ပ္စစ္ ျပတ္ျခင္း အသံျမည္ျခင္း မိုးခ်ဳန္းျခင္း ျကီးစြာေသာ ေျမလႈပ္ျခင္း ျဖစ္ျက၏ ။ ေျမျကီးေပၚမွာ လူတို႕ျဖစ္သည့္ ကာလမွ စ၍ ထိုသို႕ေသာ လကၡဏာႏွင့္ ထိုမွ်ေလာက္ ျပင္းထန္စြာေသာ ေျမလႈပ္ျခင္းသည္ မျဖစ္စဖူး ။ ျမိဳ႕ျကီးသည္ သံုးျဖာ ကြဲျပား၍ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး ေနေသာ ျမိဳ႕တို႕သည္ ျပင္းစြာေသာ ေဒါသ အျမတ္ေတာ္၏ စပ်စ္ရည္ဖလားကို တိုက္ျခင္းငွာ ဗာဗုလုန္ျမိဳ႕ျကီးကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူ၏ ။ ကြ်န္းရွိသမွ်တို႕သည္ လြင့္ေျပးျက၏ ။ အခ်ိန္အခြက္ တစ္ဆယ္ရွိေသာ မိုးသီးသည္ ေကာင္းကင္မွ လူတို႕အေပၚသို႕ က်ေလ၏ ။ ထိုမိုးသီးေဘးဒဏ္ အလြန္ျကီးသည္ျဖစ္၍ လူတို႕သည္ မိုးသီးေဘးဒဏ္ေျကာင့္ ဘုရားသခင္ကို က်ိန္ဆဲျက၏ ။
( ဗ်ာ ၁၆ : ၁ )
#htoohtoolay
-------
ဗိမာန္ေတာ္ထဲက ျကီးေသာ အသံကား သြားျကေလာ့ ! ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္ ဖလား ခုႏွစ္လံုးကို ေျမျကီးေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းျကကုန္ေလာ့ဟု ေကာင္းကင္တမန္ ခုႏွစ္ပါးတို႕အား ေျပာဆိုသည္ကို ငါျကား၏ ။
ပထမ သူသည္ သြား၍ မိမိဖလားကို ေျမျကီးေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ သားရဲ၏ တံဆိပ္လက္မွတ္ကုိ ခံ၍ သူ၏ရုပ္ထုကို ကိုးကြယ္ေသာ သူတို႕၌ အလြန္ဆိုးေသာ အနာစိမ္း ေပါက္ေလ၏ ။
ဒုတိယ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ပင္လယ္ေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ ပင္လယ္သည္ လူေသ၏ ေသြး ကဲ႕သို႕ေသာ ေသြးျဖစ္ေလ၏ ။ ယင္းပင္လယ္၌ အသက္ရွင္ေသာ သတၱဝါတို႕သည္ ေသျက၏ ။
တတိယေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ျမစ္ေပၚသို႕ လည္းေကာင္း စမ္းေရတြင္းေပၚသို႕ လည္းေကာင္း သြန္းေလာင္းလွ်င္ ထိုအရာတို႕သည္ ေသြးျဖစ္ျက၏ ။ ေကာင္းကင္တမန္ကလဲ ပစၥဳပၸန္ အတိတ္ အနာဂတ္ ကာလ အစဥ္ ရွိေတာ္မူေသာ အရွင္ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤသို႕ တရားစီရင္ေတာ္မူသည့္ အမႈမွာ ေျဖာင့္မတ္ေတာ္ မူ၏ ။ ထိုသူတို႕သည္ သန္႕ရွင္းသူတို႕၏ ေသြး ပေရာဖက္တို႕၏ ေသြးကို သြန္းေလာင္းျကသည္ျဖစ္၍ သူတို႕အား ေသြးကို တိုက္ေတာ္မူျပီ ။ သူတို႕လဲ ခံထိုက္ျကပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ဆိုသည္ကို ငါျကား၏ ။ ယဇ္ပလႅင္ကလည္း မွန္ပါ၏ ။ အနတၱ တန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ထာဝရ အရွင္ ဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ စီရင္ေတာ္မူျခင္းအရာတို႕သည္ ဟုတ္မွန္ေျဖာင့္မတ္ျကပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေသာ အသံကို ငါျကား၏ ။
စတုတၴ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ေနေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ ေနသည္ လူတို႕ကို မီးေလာင္ရေသာအခြင့္ကို ရ၏ ။ ပူအားျကီးေသာအရွိန္ျဖင့္ လူတို႕သည္ ေလာင္ျခင္းကို ခံရ၍ ထိုေဘးဒဏ္တို႕ကို အစိုးပိုင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ နာမေတာ္ကို က်ိန္ဆဲ ျက၏ ။ ဘုရားသခင္ကို ခ်ီးမႊမ္းျခင္းအလို႕ငွာ ေနာင္တမရျက ။
ပဥၥမ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို သားရဲ၏ ပလႅင္ေပၚသို႕ သြန္ေလာင္းလွ်င္ သူ၏ နိုင္ငံသည္ ေမွာင္မိုက္အတိ ျဖစ္ေလ၏ ။ နိုင္ငံသားတို႕သည္ ပင္ပန္းအားျကီးသျဖင့္ မိမိတို႕လ်ာကို ကိုခဲျက၏ ။ မိမိတို႕ ခံရေသာ ေဝဒနာႏွင့္ အနာစိမ္းမ်ားေျကာင့္ ေကာင္းကင္ဘံု၏ အရွင္ ဘုရားသခင္ကို က်ိန္ဆဲျက၏ ။ မိမိတို႕အက်င့္ကိုလဲ ေနာင္တမရျက ။
ဆဌမ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို ဥဖရတ္ျမစ္ေပၚသို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ အေရွ႕မ်က္ႏွာဘုရင္တို႕ သြားရာလမ္းကို ျပင္ဆင္ေစျခင္းအလို႕ငွာ ထိုျမစ္ေရကို ခမ္းေျခာက္ေစ၏ ။ ထိုအခါ နံဂါး၏ ခံတြင္းထဲမွလည္းေကာင္း သားရဲ၏ ခံတြင္းထဲမွ လည္းေကာင္း မိစၧာပေရာဖက္၏ ခံတြင္းထဲမွ လည္းေကာင္း ဖားေကာင္ကဲ႕သို႕ ညွည္းညဴေသာ ဝိညာဥ္သံုးပါးထြက္သည္ကို ငါျမင္၏ ။ နိမိတ္လကၡဏာကို ျပေသာ နတ္ဆိုး၏ ဝိညာဥ္ ျဖစ္သတည္း ။ ထိုဝိညာဥ္တို႕သည္ ေလာကီ တစ္နိုင္ငံလံုးတြင္ ရွိေသာ ဘုရင္တို႕ထံသို႕ ထြက္သြား၍ အနတၱတန္ခိုးေတာ္ႏွင့္ ျပည္စံုေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ ေန႕ျကီး၌ စစ္တိုက္ျခင္းအလို႕ငွာ စုေဝးျက၏ ။ ေဟျဗဲဘာသာအားျဖင့္ အာအေဂဒုန္ အမည္ရွိေသာအရပ္၌ စုေဝးေစျက၏ ။ အသံေတာ္ကား သူခိုးကဲ႕သို႕ ငါလာ၏ ။ အဝတ္အခ်ည္းစည္းႏွင့္ သြားလာ၍ သူတစ္ပါးေရွ႕၌ ရွက္စရာအေျကာင္း မရွိေစျခင္းငွာ နိးလ်က္ေန၍ ကိုယ္အဝတ္ကို ေစာင့္ေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏ ။
သတၱမ ေကာင္းကင္တမန္သည္ မိမိဖလားကို အာကာသေကာင္းကင္သို႕ သြန္းေလာင္းလွ်င္ " ျပီးျပီ "ဟု ျကီးေသာအသံသည္ ေကာင္းကင္ ဗိမာန္ေတာ္၌ ရွိေသာ ပလႅင္ေတာ္ထဲက ထြက္၏ ။ လွ်ပ္စစ္ ျပတ္ျခင္း အသံျမည္ျခင္း မိုးခ်ဳန္းျခင္း ျကီးစြာေသာ ေျမလႈပ္ျခင္း ျဖစ္ျက၏ ။ ေျမျကီးေပၚမွာ လူတို႕ျဖစ္သည့္ ကာလမွ စ၍ ထိုသို႕ေသာ လကၡဏာႏွင့္ ထိုမွ်ေလာက္ ျပင္းထန္စြာေသာ ေျမလႈပ္ျခင္းသည္ မျဖစ္စဖူး ။ ျမိဳ႕ျကီးသည္ သံုးျဖာ ကြဲျပား၍ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး ေနေသာ ျမိဳ႕တို႕သည္ ျပင္းစြာေသာ ေဒါသ အျမတ္ေတာ္၏ စပ်စ္ရည္ဖလားကို တိုက္ျခင္းငွာ ဗာဗုလုန္ျမိဳ႕ျကီးကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူ၏ ။ ကြ်န္းရွိသမွ်တို႕သည္ လြင့္ေျပးျက၏ ။ အခ်ိန္အခြက္ တစ္ဆယ္ရွိေသာ မိုးသီးသည္ ေကာင္းကင္မွ လူတို႕အေပၚသို႕ က်ေလ၏ ။ ထိုမိုးသီးေဘးဒဏ္ အလြန္ျကီးသည္ျဖစ္၍ လူတို႕သည္ မိုးသီးေဘးဒဏ္ေျကာင့္ ဘုရားသခင္ကို က်ိန္ဆဲျက၏ ။
( ဗ်ာ ၁၆ : ၁ )
#htoohtoolay
ဒါန နဲ႔ သီလ
ဒါနနဲ႕ သီလ
----
နတ္တို႕အား အရိုအေသျပဳရန္ ပူေဇာ္ပသရန္ မိမိ၏ တပည့္သာဝကမ်ားကို တိုက္တြန္းျခင္း ဟူသည္မွာ အမွန္အားျဖင့္ ဘုရားရွင္သည္ အမွန္စင္စစ္ ထိုသူတို႕အား ဒါနကို ျပဳေစ၍ သီလကို ေစာင့္တည္ခိုင္းေလသည္ ။
ဒါနႏွင့္ သီလသည္ ပုညျကိယာဝတၳဳ ၁၀ ပါးတြင္ ပါဝင္သည့္ တရား ႏွစ္ပါး ျဖစ္၏ ။ ပုညျကိယာဝတၳဳ ဟူေသာ ေဝါဟာရသည္ ပုည + ျကိယာ + ဝတၳဳ ဟူေသာ စကားလံုး သံုးလံုးေပါင္းထားသည့္ ေဝါဟာရ ျဖစ္၏ ။
၁။ ပုညဟူသည္ စိတ္ကို သန္႕ရွင္း - ျဖဴစင္ - မညစ္ႏြမ္းေအာင္ အျမဲထိန္းသိမ္းေပးေသာ ကိုယ္ ႏႈတ္ စိတ္ အျပဳအမူကို ဆိုလိုသည္ ။
၂။ ျကိယာ ဟူသည္ မလႊဲမေသြ ျပဳလုပ္ျခင္းတည္း ။
၃။ ဝတၳဳဟူသည္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစေသာ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား အျမဲတည္ရွိရာ အျခခံအေျကာင္းကို ဆိုလိုသည္ ။
ထိုေျကာင့္ ပုညျကိယာဝတၳဳဟူသည္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစေသာ ေကာင္းက်ိဳးတို႕ အျမဲတည္ရွိရာ အေျခခံအေျကာင္း ျဖစ္ေသာေျကာင့္ ဘယ္နည္းႏွင့္မဆို ျပဳက်င့္ရမည့္ ေကာင္းျမတ္ေသာ ကိိုယ္ ႏႈတ္ စိတ္ အျပဳအမူပင္ ျဖစ္၏ ။
#htoohtoolay
----
နတ္တို႕အား အရိုအေသျပဳရန္ ပူေဇာ္ပသရန္ မိမိ၏ တပည့္သာဝကမ်ားကို တိုက္တြန္းျခင္း ဟူသည္မွာ အမွန္အားျဖင့္ ဘုရားရွင္သည္ အမွန္စင္စစ္ ထိုသူတို႕အား ဒါနကို ျပဳေစ၍ သီလကို ေစာင့္တည္ခိုင္းေလသည္ ။
ဒါနႏွင့္ သီလသည္ ပုညျကိယာဝတၳဳ ၁၀ ပါးတြင္ ပါဝင္သည့္ တရား ႏွစ္ပါး ျဖစ္၏ ။ ပုညျကိယာဝတၳဳ ဟူေသာ ေဝါဟာရသည္ ပုည + ျကိယာ + ဝတၳဳ ဟူေသာ စကားလံုး သံုးလံုးေပါင္းထားသည့္ ေဝါဟာရ ျဖစ္၏ ။
၁။ ပုညဟူသည္ စိတ္ကို သန္႕ရွင္း - ျဖဴစင္ - မညစ္ႏြမ္းေအာင္ အျမဲထိန္းသိမ္းေပးေသာ ကိုယ္ ႏႈတ္ စိတ္ အျပဳအမူကို ဆိုလိုသည္ ။
၂။ ျကိယာ ဟူသည္ မလႊဲမေသြ ျပဳလုပ္ျခင္းတည္း ။
၃။ ဝတၳဳဟူသည္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစေသာ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား အျမဲတည္ရွိရာ အျခခံအေျကာင္းကို ဆိုလိုသည္ ။
ထိုေျကာင့္ ပုညျကိယာဝတၳဳဟူသည္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစေသာ ေကာင္းက်ိဳးတို႕ အျမဲတည္ရွိရာ အေျခခံအေျကာင္း ျဖစ္ေသာေျကာင့္ ဘယ္နည္းႏွင့္မဆို ျပဳက်င့္ရမည့္ ေကာင္းျမတ္ေသာ ကိိုယ္ ႏႈတ္ စိတ္ အျပဳအမူပင္ ျဖစ္၏ ။
#htoohtoolay
Subscribe to:
Posts (Atom)